Drama, drama, drama
Door: Juliska
Blijf op de hoogte en volg Juliska
04 Maart 2008 | Nederland, Huizen
Dag leive allemaal....
Voor sommige alweer bekend, voor andere één groot vraagteken bij het woord Nederland..... Tja, ikke is dus thuis. Bij mn ouders, ziek op bed.....
Wat is dat nu in een keer. Nou, laten we bij het begin beginnen..... Vertrek naar Valtho was de 15de, de 19de (jawel, december dus) ziek geworden en om een lang verhaal vol ziektekiemen, antibiotica kuren, drie gekneusde ribben van het hoesten, pijnlijke kelen en slapeloze nachten van het blaffen kort te houden: dat is nooit overgegaan.
Het hoesten en de gekneusde ribben hebben mij mijn gehele tijd in Val Thorens op de piste en achter de bar vergezeld. Natuurlijk hielp de combinatie medicijnen en alcohol erg goed om af en toe even te vergeten hoe naar het was, maar na 2,5 maand heb ik het toch opgegeven...
Dus thuis bij pa en ma, onderzoeken in het ziekenhuis wat het in godsnaam kan zijn (want 2,5 maand hoesten schijnt niet te horen) en met name nog aan het balen dat mijn seizoen zo snel ten einde moest komen..... Ik mis die stomme rot berg, mn collega's, de bar, het boarden...... Helemaal nu mn zusje volgende week vertrekt naar Valtho....
kussie vanuit bed,
Juliska
P.S. Mijn franse nummer is weer ingewisseld voor mijn vertrouwde Nederlansde 06......
Voor sommige alweer bekend, voor andere één groot vraagteken bij het woord Nederland..... Tja, ikke is dus thuis. Bij mn ouders, ziek op bed.....
Wat is dat nu in een keer. Nou, laten we bij het begin beginnen..... Vertrek naar Valtho was de 15de, de 19de (jawel, december dus) ziek geworden en om een lang verhaal vol ziektekiemen, antibiotica kuren, drie gekneusde ribben van het hoesten, pijnlijke kelen en slapeloze nachten van het blaffen kort te houden: dat is nooit overgegaan.
Het hoesten en de gekneusde ribben hebben mij mijn gehele tijd in Val Thorens op de piste en achter de bar vergezeld. Natuurlijk hielp de combinatie medicijnen en alcohol erg goed om af en toe even te vergeten hoe naar het was, maar na 2,5 maand heb ik het toch opgegeven...
Dus thuis bij pa en ma, onderzoeken in het ziekenhuis wat het in godsnaam kan zijn (want 2,5 maand hoesten schijnt niet te horen) en met name nog aan het balen dat mijn seizoen zo snel ten einde moest komen..... Ik mis die stomme rot berg, mn collega's, de bar, het boarden...... Helemaal nu mn zusje volgende week vertrekt naar Valtho....
kussie vanuit bed,
Juliska
P.S. Mijn franse nummer is weer ingewisseld voor mijn vertrouwde Nederlansde 06......
-
04 Maart 2008 - 11:04
Joyce:
Ik wens je heel veel beterschap, sterkte, en rust toe. Neem je tijd en laat je even lekker verwennen door liefde, aandacht, en vitaminen, want thuis zijn is nu toch even het beste. Een pas op de plaats is nu even nodig en de rest komt vanzelf wel weer............
Heel veel liefs en een dikke kus.... -
04 Maart 2008 - 14:43
Kristel:
Toch fijn he, zo'n thuisbasis met paps en mans! Welkom terug in NL en dat je maar snel beter mag worden tijgertje klein!
Liefs Kristel -
04 Maart 2008 - 15:29
Jeroens:
Beterschap..
Is niet leuk maar wel ff verstandig denk ik... Hoop dat je snel opknapt.
Gr jeroen -
04 Maart 2008 - 18:38
Monica:
Hai,wat rot voor je dat je naar huis moest. Knap snel op je gaat zeker weer wat leuks hierna doen. Dikke zoen en beterschap. Monica de moeder van je excollega sarah -
05 Maart 2008 - 10:30
S:
Wat een drama he.... En nu moeten wij je hier missen.... De mooiste barvrouw van ValTho.....
Beter worden en terug komen Juultje!!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
